მონატრება კივის გარეთ,
სიყვარული მიცდის კართან,
სიამაყე მიზის სახლში,
მოგონება მიხმობს სადღაც…


კივილს ავყვე? გავგიჟდები…
კარს გავაღებ მეტყვის არას..
სიამაყევ დამღუპველო…
მოგონებავ სად მიგყავარ?

სიმშვიდე, რომ არსად არ სჩანს,
ეს მაშფოთებს, განა სხვა რამ…
ჩამომშორდა, მიმატოვა…
და სიგიჟეს გადამყარა…

ამოვიცმევ ისევ შარვალს,
ამოვიტან ვალად არაყს,
გამყიდველი ავსებს დავთარს,
მომაძახებს მეტი აღარ…

ნამთვრალევი, შენზე ფიქრში,
ვოცნებობ და ისევ გიცდი,
გაშრა ტუჩი, ღელავს ვნება,
უშენობას ვერ ელევა…

ღამე თეთრად გათენდება,
მთვარე მზედ გადაიქცევა…
მეც უშენოდ ასე დაღლილს,
ალბათ ძილი მომერევა…